Neem bv. de rechtzaak Microsoft vs EU, waarin de Europese Commissie misbruik heeft bewezen van Microsoft’s machtspositie op de markt. Het gevolg van deze rechtzaak is dat Microsoft een alternatieve versie van windows heeft moeten releasen zonder Windows Mediaspeler: Windows XP “N”. Maar waarom kan Apple dan nog steeds iTunes preinstalled meeleveren met OS X ?

Zo zijn er nog voorbeelden van situaties die zich wellicht in een wettelijke grijze zone bevinden, maar naar mijn mening niet verantwoord zijn:

1. EULA laat enkel toe om OS X te installeren op Apple hardware

Het is reeds bewezen dat OS X kan geïnstalleerd worden op een gewone PC met Intel-processor. Zo kan je hier instructies vinden om dit te doen. Maar wettelijk gezien doe je dan een inbreuk op de “Terms of use” waarmee je akkoord gaat bij de aankoop van OS X. In de kleine lettertjes van OS X, en ook op wikipedia kan je uitdrukkelijk lezen dat Apple het gebruik van OS X verbied op alle “non-Apple hardware”.

Beeld je eens in dat de volgende versie van Windows enkel mag geïnstalleerd worden op bv. HP hardware ?

2. Nieuwe OS 3.0 update is voor iPhone gratis, maar voor iPod touch betalend

Voor de mensen die dit niet wisten, is de software van iPhone en iPod touch hetzelfde. In principe is alle beschikbare software compatibel met beide toestellen, tenzij deze specifieke functies gebruiken zoals bv. SMS.

In augustus vorig jaar heeft Apple behoorlijk wat kwaad bloed gezet omdat iPod Touch gebruikers moesten betalen voor een update die voor iPhone gratis is. Naar mijn mening een nogal vreemde politiek… En dat is nog niet alles:

3. Betalende update activeert reeds aanwezige hardware-componenten

Inderdaad, na de installatie van OS 3.0 kon je plotseling gebruik maken van een reeds ingebakken Bluetooth-chip! Stel je voor dat je een auto koopt en dat je na een jaar kan bijbetalen om de ABS-functie te activeren, die er eigenlijk al in zat ? En het houdt nog niet op:

4. Na update blijkt de Bluetooth feature nog beperkingen te hebben

Bluetooth maakt allerlei toepassingen mogelijk, zoals bestanden of contacten uitwisselen, surfen op internet via de modemfunctie van een gsm, data uitwisselen via een draadloze seriële poort, enz…

Jammer genoeg is niets van bovengenoemde mogelijk met deze update. Je kan enkel verbinding maken met een audio-apparaat zoals een autoradio of bluetooth-oortjes. Je kan geen andere toestellen ontdekken, en andere toestellen (zoals een PC) kunnen ook de iPod/iPhone niet ontdekken.

Technisch zou het perfect mogelijk zijn om foto’s uit te wisselen met GSM’s, beltonen uitwisselen, of zelfs draadloos synchroniseren met iTunes via Bluetooth. Misschien worden deze features gedeblokkeerd in de volgende betalende update ?

5. iPod drivers niet apart beschikbaar

Als je een iPod koopt, ben je verplicht om iTunes te installeren. Apple houdt zich aan geen enkele open standaard. Vanessa haar Creative Nomad kan je onmiddelijk zien in “Deze computer” en wordt  automatisch gedetecteerd in Windows Mediaspeler. Voor de iPod kan je dus niet gewoon drivers installeren, je bent verplicht om het ganse iTunes-pakket te downloaden met Quicktime etc… OK, het feit dat ik een hekel heb aan iTunes is heel persoonlijk. Maar wat me wel stoort, is dat Apple geen keuze laat.

Apple biedt bovendien op geen enkele manier informatie aan om thirdparty software iPod-compatibel te maken. Sommige programmeurs slagen er toch in, maar deze inspanningen worden telkens teniet gedaan bij elke kleine update van Apple.

6. Apple updater installeert automatisch Safari bij eerste update van iTunes

Als je iTunes installeert, wordt er automatisch een update-programma toegevoegd. Op zich wel positief dat iTunes automatisch kan bijgewerkt worden. Maar als je dit programma ongestoord zijn gang laat, zal je zien dat bij de eerste update automatisch Safari wordt geïnstalleerd, de webbrowser van Apple. Hierdoor is in mijn ogen Apple niet veel beter dan Microsoft, die Internet Explorer blijft forceren bij Windows-gebruikers.

7. Softwareontwikkeling voor iPod/iPhone is zeer gesloten

Om voor iPod te programmeren moet je niet alleen over OS X beschikken, je moet ook een developer subscription hebben, die tevens betalend is.

Als je dan toch een app hebt ontwikkeld, ben je verplicht om via de door Apple opgelegde richtlijnen te volgen voor het verspreiden van je programma, nl. via de zogenaamde App Store (of via iTunes).

Je kan dus geen website opzetten waarop je zelf de app als download kan aanbieden. Alle promotionele websites van apps gebruiken een speciale link waarmee iTunes wordt geopend om deze app te installeren…

Dit probleem werd een tijd geleden omzeild via een “Jailbreak”, waardoor je via een hack de iPod kan openstellen voor software die niet via iTunes moet worden geïnstalleerd. Maar zo’n Jailbreak bevat altijd risico’s op defecten, is zeer omslachtig, maakt de Apple-garantie op het toestel ongeldig en als programmeur bereik je een zeer klein aantal consumenten.

Besluit

Zonder twijfel kan je gelijkaardige situaties vinden bij alle grote spelers in de markt. Want uiteindelijk hebben al deze bedrijven hetzelfde doel: omzet genereren.

Wat mij vooral in deze problematiek stoort is dat enerzijds elke zet Microsoft zeer streng wordt gecontroleerd en dat anderzijds bovengenoemde argumenten door mac-freaks vaak worden weggelachen of geminimaliseerd… Dit is geen kwestie van meningsverschillen, maar eerder positieve discriminatie!

Vorige week zag ik zonder schaamte een patrouillewagen staan op een parkeerplaats die gereserveerd is voor mindervaliden. Geen agenten te bespeuren… Misschien had de agent in kwestie dringend een nieuwe sjaal nodig uit JBC ?

Ik heb momenteel een Proximus-abonnement met een 3G internet-package. Met dit package kan ik voor 15 eur per maand een volume van maar liefst 50 Mb opgebruiken!

Maar deze 50 Mb telt niet als je in het buitenland surft! Daar wordt per begonnen 100 Kb aangerekend tegen een belachelijk hoog tarief. Bij wijze van test heb ik mijn email nagekeken in Frankrijk. Vandaag is de factuur toegekomen, en is er één sessie aangerekend, waarin ik 1400 Kb heb gebruikt. Kostprijs: 13,23 Eur!!

Er bestaan echter situaties waar de muziek gratis wordt aangeboden met toestemming van de auteur. Deze muziek wordt onder zogenaamde “Creative Commons” ondergebracht.

Poppunt, een welgekende organisatie onder muzikanten en aanverwanten, heeft hierover een duidelijk artikel gepubliceerd naar waar ik graag verwijs:
http://www.poppunt.be/magazine/articles/article.jsp?id=4310

Enkele jaren geleden organiseerde ik een minifestival in Mechelen, gewoon voor de fun. Enkele jonge rockgroepjes kwamen optreden, en hoewel zij niet geregistreerd waren bij SABAM, kreeg ik wel met zekere intimidaties te maken om toch een vette rekening te betalen. SABAM geeft hierover onvoldoende en subjectieve informatie waardoor mensen vaak inningen betalen die in werkelijkheid groter zijn dan nodig.

Gelukkig zijn er -10 jaar later- organisaties zoals Poppunt die mensen op een correcte manier informeren en de mafia-praktijken van SABAM aan het licht brengen!

Maar, de koffiekoekjes en broodjes waren dik in orde, en ik heb wel enkele dingen bijgeleerd dus dat is positief.

De interessantste gadget was zonder twijfel de Microsoft Surface. Dit is een touchscreen die op een tafel wordt geïnstalleerd en waarop je hele leuke dingen kan doen.

Anyway, ik heb enkele foto’s gemaakt.

Bij “risicomatchen” is de sfeer in de stad te vergelijken met die van Bagdad. Bepantserde vrachtwagens vervoeren politie in volledige rel-outfit om en rond het stadium, politie op paarden, patrouilles met honden, enz… ‘s Avonds thuiskomen kan zelfs tot 2 paspoort-controles vergen om in onze eigenste straat te mogen komen. Parking vinden is volledig uit den boze…

Opnieuw paniek alom rond KV, want de club zou zijn stadion kunnen verliezen aan iemand die niet KV-gezind is. Wat me vooral aan dit artikel verbaast is hoe de voetbalclub er opnieuw in zal slagen om (ten koste van anderen) zich te redden want “Bestuurslid Francis Van Campenhout verzamelde een vijftal bevriende industriëlen, die een tegenbod zullen doen.”.

Ik zou niet graag werknemer zijn van een bedrijf dat in tijden van crisis even 2 miljoen euro ophoest omdat de zaakvoerder “kakker” is…

In de pers was de laatste dagen te lezen over het avondje uit door onze minister van defensie Pieter De Crem in New York. De barmeid van een Belgisch cafe heeft hem gespot en haar gevoel hierbij gepubliceerd op haar blog.

Na dit eerst te ontkennen, gaf mr. De Crem toe dat iemand uit de delegatie telefonisch contact heeft gehad met de eigenaar van het cafe (bron). Ik kan alleen maar besluiten dat ze de eigenaar hebben aangeraden om Maes Pils te schenken in plaats van Jupiler… Het ontslag van de barmeid kort na dit gesprek is “toeval”.

Zelfs een minister is maar een mens, die het recht heeft om eens uit te gaan en wat pinten te pakken. Als ik in New York zou zitten zou ik misschien wel hetzelfde gedaan hebben, hoewel blogs over mij waarschijnlijk niets zullen reppen.

Maar liegen, beste minister, is een veel grotere zonde dan een zat avondje uit, al of niet op kosten van de overheid.

Wel grappig dat een minister een ambtenaar kan aanstellen als bob .